Wytłaczanki po jajkach. The Police i historia albumu Outlandos d'Amour
Początki jednego z najważniejszych zespołów rockowych przełomu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych były mocno przyziemne. W 1978 roku wokalista i basista Sting, perkusista Stewart Copeland i świeżo upieczony gitarzysta Andy Summers, który zastąpił w składzie Henry’ego Padovaniego, nie mogli sobie pozwolić na luksusowe studia nagraniowe. Ich domem stało się skromne Surrency Sound Studios w Leatherhead, które było prowadzone przez lekarza Nigela Gaya, który interesował się realizowaniem nagrań. –Na ścianach wisiały wytłaczanki po jajkach, co było niezaprzeczalnym znakiem pasjonata-samouka. Pomieszczenie było maleńkie –powiedział frontman The Police (cytat za jego stroną internetową).
Zespół, kiedy rozpoczął prace nad debiutanckim albumem, nie posiadał kontraktu z poważną wytwórnią. Same nagrania odbywały się etapami, często nocą, kiedy pomieszczenia były dostępne w niższej cenie. Do tego wszystkiego w ogóle by nie doszło, gdyby nie menedżer Miles Copeland, a prywatnie brat perkusisty. Zgodził się on bowiem na wyłożenie środków na opłacenie studia. Budżet The Police wynosił dokładnie 1500 funtów.
Dzielnica czerwonych latarni
Cały proces trwał wiele miesięcy, od stycznia do września 1978, a poszczególne utwory rejestrowano w miarę dostępności czasu. Warunki nie należały więc do najłatwiejszych. Możliwości techniczne były ograniczone w porównaniu z profesjonalnymi studiami dużych wytwórni. –Nasz pierwszy album został nagrany na używanej taśmie wielośladowej – w tamtym czasie nie było nas stać na własną taśmę –dodał Sting. Zanim krążek zatytułowany Outlandos d'Amour ukazał się na rynku, pojawiły się dwa single: Roxanne oraz Can’t Stand Losing You. Pierwszy z wymienionych utworów okazał się zresztą kluczowy dla dalszej działalności brytyjskiego tria.
Utwór powstał w październiku 1977. Muzycy The Police przebywali wówczas w Paryżu. Zespół mieszkał w tanim, brudnym hoteliku w pobliżu dzielnicy czerwonych latarni. To właśnie tam Sting, obserwując prostytutki przechadzające się pod oknami, wpadł na pomysł piosenki. Imię tytułowej bohaterki zaczerpnął z plakatu teatralnego sztuki Cyrano de Bergerac, który wisiał w hotelowym lobby. Początkowo muzycy nie traktowali tej piosenki zbyt poważnie. Była zbyt cicha i melodyjna, jak na ich standardy. –Miles Copeland przyszedł nas posłuchać i trochę się wstydziliśmy mu to zagrać, gdyż miał klapki na oczach. Interesował się szybkim i wściekłym punkiem. Ale ku jego chwale, powiedział: "To jest świetne, absolutny nokaut!". Byłem naprawdę zaskoczony –powiedział Summers w wywiadzie dla magazynu Guitar World w latach dziewięćdziesiątych. Menedżer dostrzegł w Roxanne gigantyczny potencjał komercyjny. Następnie ekspresowo udało mu się wynegocjować dla zespołu kontrakt z A&M Records. –To był punkt zwrotny dla The Police – to oraz dołączenie Andy'ego, co pozwoliło nam tworzyć bardziej wyrafinowany materiał –wyjaśnił Sting na łamach Melody Maker.
Choć wytwórnia wydała Roxanne na singlu, to brytyjska stacja radiowa BBC odmówiła emisji ze względu na tematykę utworu. Podobny los spotkał Can't Stand Losing You. Wszystko przez okładkę, która przedstawiała perkusistę stojącego z pętlą na szyi na topniejącej kostce lodu. Brak wsparcia w radiu okazał się ostatecznie błogosławieństwem. Etykieta "zespołu zakazanego" przyciągnęła uwagę młodych słuchaczy, a trio wyruszyło w trasę furgonetką po Stanach Zjednoczonych, budując przy tym bazę fanów od samych podstaw.
Mieszanka wybuchowa
Debiutancki album Outlandos d’Amour ukazał się 2 listopada 1978. Pod względem muzycznym grupie udało się na nim połączyć punk rock z reggae, popem czy jazzem. Stworzyli unikalne brzmienie, którego nie dało się pomylić z żadnym innym. Ta mieszanka wybuchowa wzbudziła zainteresowanie u szerszej publiczności. Wyniki na listach przebojów były naprawdę bardzo dobre. W Wielkiej Brytanii płyta dotarła do szóstego miejsca, a w USA do 23., co było niewątpliwie ogromnym sukcesem dla grupy będącej na początku swojej drogi.
Gdy w kwietniu 1979 wytwórnia zdecydowała się na ponowne wydanie singla Roxanne, na fali sukcesu trasy koncertowej, utwór zameldował się na 12. pozycji na liście w ojczyźnie. Z kolei Can’t Stand Losing You, za drugim podejściem, omal nie osiągnął szczytu zestawienia. Muzycy The Police stali się nagle gwiazdami i zrobiło się o nich głośno w przestrzeni medialnej. W ten właśnie sposób rozpoczęli swoją wspinaczkę na sam szczyt, do którego udało im się dojść w doprawdy niedalekiej przyszłości...
Jakie ciekawostki skrywa debiutancki album The Police? Tego dowiecie się z galerii umieszczonej na samej górze niniejszego artykułu.
Poniżej natomiast przypominamy zestawienie najlepszych solowych albumów Stinga:
6
