Pod koniec XX wieku Sting udowodnił, że nie zamierza być artystą wyłącznie nostalgicznym. Krążek Brand New Day przyniósł nowoczesną produkcję, dostosowaną do czasów. Wydawnictwo podbiło listy przebojów na całym świecie głównie za sprawą gigantycznego hitu Desert Rose.

Debiut, który udowodnił, że Sting nie potrzebuje szyldu The Police, by zdobywać szczyty. Muzyk skompletował potężny, młody zespół jazzowy i to naprawdę "zażarło". W ten właśnie sposób były lider The Police wkroczył na solową ścieżkę z unikalną klasą i niespotykaną dojrzałością.

To najbardziej osobisty i mroczny krążek w całej karierze artysty. Teksty skupiają się na śmierci ojca Stinga, Ernesta Sumnera, a całość przepełniona jest morską metaforyką rodzimego Newcastle. The Soul Cages jest albumem, do którego fani chętnie wracają ze względu na jego autentyzm oraz ładunek emocjonalny.

Śmiało można nazwać Ten Summoner's Tales najbardziej przebojowym wydawnictwem w solowej dyskografii Stinga. Na tym właśnie krążku znalazły się tak legendarne kompozycje jak nostalgiczne Fields of Gold czy zmysłowe If I Ever Lose My Faith in You. Mamy do czynienia z idealnym przykładem perfekcyjnie wyprodukowanego pop-rocka.

Prawdziwe opus magnum. Lepiej nie da się scharakteryzować zawartości …Nothing Like the Sun. Złożony, wielowarstwowy i dedykowany pamięci zmarłej matki album zachwyca bogactwem aranżacji i gościnnymi występami. No i zawiera nieśmiertelne hymny: Englishman In New York oraz Fragile.