Kiss i historia powstania albumy Dynasty
Po sukcesie albumu Love Gun i trasy koncertowej w 1977 roku członkowie zespołu Kiss zaczęli się od siebie oddalać. Powstały bowiem dwa obozy: w jednym Gene Simmons i Paul Stanley, w drugim natomiast Ace Frehley i Peter Criss. Pierwsi byli skupieni bardziej na pracy, drudzy z kolei na imprezowaniu. Aby rozładować napięcia, menedżer Bill Aucoin wpadł na pewne szalone rozwiązanie. Każdy z muzyków Kiss miał wydać swój solowy album. – Wymyślił to od ręki. A Neil Bogart [założyciel wytwórni Casblanca Records – przyp. red.] zawsze uwielbiał ambitne pomysły, więc postanowił wydać je wszystkie tego samego dnia, z logo Kiss w lewym górnym rogu – powiedział Simmons, basista i wokalista, na łamach magazynu Classic Rock.
Eksperyment finalnie okazał się klapą pod kątem finansowym. Zwycięzcą tak naprawdę był tylko Ace Frehley. Jego płyta została najlepiej przyjęta (znalazł się na niej m.in. singiel New York Groove). To z pewnością zwiększyło pewność siebie u wokalisty i gitarzysty podczas prac nad kolejnym materiałem Kiss. Ale na pewno nie poprawiło stosunków między muzykami.
Nałogi i kompulsje
Po powrocie do studia, wiosną 1979, członkowie amerykańskiej formacji praktycznie ze sobą nie rozmawiali. Nad całym tym chaosem miał zapanować producent Vini Poncia, który był odpowiedzialny za płytę firmowaną przez Petera Crissa. Pierwszą i najważniejszą jego decyzją, która na zawsze zmieniła dynamikę w zespole, było odsunięcie od nagrań... właśnie perkusisty. Criss zdecydowanie nie był wówczas w formie. Nie dość, że zmagał się z uzależnieniem od narkotyków, to jeszcze mierzył się z problemami zdrowotnymi po wypadku samochodowym. Producent uznał, że nie jest on w stanie zagrać na odpowiednim poziomie. Dlatego też praktycznie za wszystkie partie na płycie Dynasty odpowiada Anton Fig (znany z solowego albumu Frehleya).
– Zespół popadał w nałogi, kompulsje i wszelkiego rodzaju rozproszenia. Ten album naprawdę się w ten sposób zrodził – dodał Paul Stanley, wokalista i gitarzysta Kiss, cytowany przez Classic Rocka.
Rockowy pazur
Pod koniec lat siedemdziesiątych szczyt popularności osiągnęło disco. To nie umknęło bynajmniej członkom zespołu. – W 1979 roku wszyscy grali disco. Stonesi, Rod Stewart, to było coś ogromnego – wspominał, po latach, Simmons w podcaście The Magnificent Others prowadzonym przez Billy'ego Corgana, lidera The Smashing Pumpkins. Stanley postanowił, z pomocą producenta i Desmonda Childa, który miał dryg do tworzenia chwytliwych melodii, stworzyć numer, który wpasowałby się w taki właśnie klimat. – Uważam, że w tamtym czasie straciliśmy nieco z naszego rockowego pazura i bardziej zależało nam na akceptacji ze strony otoczenia, a to zawsze jest zatruta idea... Piosenka powstała w czasie, gdy kręciłem się wokół Studio 54 i pomyślałem: “Kurczę, też potrafię napisać taki kawałek" – wyznał.
Tym utworem okazał się I Was Made For Lovin' You, pierwszy singiel z Dynasty. – Natychmiast stał się hitem. Zagorzali fani byli jednak na nas wkurzeni – dodał Simmons. Kompozycja napędziła sprzedaż albumu, który pojawił się na półkach sklepowych 23 maja 1979. Dotarł on do pierwszej dziesiątki na liście Billboard 200 w Stanach Zjednoczonych. Pod względem komercyjnym można było mówić o sukcesie. W przestrzeni medialnej Dynasty spotkał się jednak raczej z chłodnym przyjęciem.
Następnie grupa wyruszyła w trasę koncertową. Przygotowała ogromne i kosztowne show sceniczne, które miało być magnesem dla publiczności. Muzycy napotkali jednak na problemy. Bilety nie rozchodziły się w takim tempie, jak zakładali. – To nie był dobry omen, gdy pierwszy koncert został odwołany – przyznał Stanley w Face the Music. Ponadto narastały konflikty w już i tak mocno skłóconym zespole. To nie mogło więc dobrze się skończyć. Klasyczny skład Kiss zaczął się powoli rozpadać. W 1980 odszedł Criss, a dwa lata później tą samą drogą podążył Frehley.
Jakie ciekawostki skrywa album Dynasty? Tego dowiecie się z galerii, którą umieściliśmy na samej górze niniejszego artykułu.
Poniżej natomiast przypominamy najbardziej znane utwory Kiss, które napisał Ace Frehley:
11
