Kryzys w słonecznej Kalifornii i blokada twórcza Tony’ego Iommiego
W 1973 roku muzycy Black Sabbath byli bliscy zakończenia kariery. Po wydaniu płyty "Vol. 4" i wyczerpujących trasach koncertowych, zespół udał się do Los Angeles, aby pracować nad nowym materiałem. Sesja w wynajętej willi w Bel Air okazała się jednak kompletną klapą. Tony Iommi, który był odpowiedzialny za większość muzyki, zmagał się z potężną blokadą twórczą. Choć zespół wydawał fortunę na kokainę, nie powstał ani jeden nowy utwór, a atmosfera wewnątrz kapeli stawała się coraz bardziej gęsta i nerwowa.
Geezer Butler doszedł w końcu do wniosku, że kalifornijskie słońce zupełnie nie pasuje do mrocznego charakteru ich muzyki. Postanowiono przerwać sesję w Stanach Zjednoczonych i natychmiast wrócić do Anglii. Wybór padł na Clearwell Castle w hrabstwie Gloucestershire. To neogotycka budowla wzniesiona w XVIII wieku, która miała pomóc muzykom odzyskać właściwy rytm i odizolować się od świata zewnętrznego. Zespół liczył na to, że zmiana otoczenia na bardziej posępne pozwoli Iommiemu w końcu napisać coś sensownego.
Tajemnicza postać w płaszczu i próby w zamkowych lochach
Muzycy rozstawili swój ciężki sprzęt w wilgotnych lochach zamku, licząc na to, że surowy klimat wymusi na nich agresywne brzmienie. Szybko jednak okazało się, że w budynku dzieją się niewytłumaczalne rzeczy. Najsłynniejszy incydent wydarzył się na jednym z korytarzy, gdy Tony Iommi i Geezer Butler zobaczyli postać w długim czarnym płaszczu, która weszła do zbrojowni. Gdy natychmiast pobiegli za nią, pokój okazał się całkowicie pusty i nie posiadał żadnego innego wyjścia ani okna, przez które ktoś mógłby uciec. To zdarzenie utwierdziło ich w przekonaniu, że nie są w zamku sami, a wszechobecny strach stał się nieoczekiwanym paliwem dla ich muzycznej wyobraźni.
Moment przełomowy i narodziny riffu do utworu "Sabbath Bloody Sabbath"
Właśnie w tych ponurych piwnicach Tony Iommi skomponował potężny, ciężki riff, który stał się fundamentem piosenki "Sabbath Bloody Sabbath". To był punkt zwrotny, który dał zespołowi nową energię i pewność siebie niezbędną do przetrwania. Mroczna aura zamku przełożyła się bezpośrednio na ciężar kompozycji, ale jednocześnie otworzyła muzyków na odważne eksperymenty z syntezatorami i gitarami akustycznymi.
Kiedy zagrałem ten riff, wszyscy odetchnęliśmy z ulgą. Wiedzieliśmy, że to jest to. Zespół został uratowany – stwierdził Tony Iommi w jednym z wywiadów
Choć powszechnie uważa się, że cała płyta została zarejestrowana w Clearwell Castle, w rzeczywistości zespół jedynie tam komponował i szlifował materiał podczas prób. Finalne nagrania miały miejsce w Morgan Studios w Londynie, ale to mrok zamkowych lochów nadał całości unikalny charakter. Sukces albumu był ogromny, a prestiżowy magazyn Rolling Stone, który wcześniej często krytykował grupę, tym razem musiał uznać ich kompozytorski kunszt i przyznać, że powstało dzieło wybitne.
Nocna paranoja Billa Warda i sesja nagraniowa za skrzynkę piwa
Atmosfera w posiadłości była tak gęsta, że perkusista Bill Ward sypiał z naostrzonym sztyletem pod poduszką, bojąc się ataku zjaw. Pozostali muzycy, chcąc rozładować napięcie, wykorzystywali ten strach i robili mu makabryczne żarty, jak podkładanie sztucznych pająków do łóżka czy straszenie w zbrojach rycerskich. Ozzy Osbourne wspominał później, że po zmroku nikt nie odważyłby się przejść samotnie przez zamkowe korytarze.
Podczas prac nad nowym materiałem do ekipy dołączył Rick Wakeman, znany klawiszowiec progresywnej grupy Yes, który zagrał w utworze "Sabbra Cadabra". Co ciekawe, muzyk nie chciał standardowego wynagrodzenia finansowego za swoją sesję. Za pomoc przy nagraniach przyjął zapłatę w postaci piwa, co idealnie oddaje specyficzny i luźny klimat, jaki mimo wszechobecnej grozy panował wówczas między artystami. Clearwell Castle okazało się miejscem, które nie tylko uratowało Black Sabbath przed rozpadem, ale też na stałe wpisało się w historię rocka jako kolebka jednego z jego najważniejszych albumów.
16
