To pod sam koniec 1973 roku mieszkający wraz z rodziną w Australii bracia Angus i Malcolm Young wpadli na pomysł założenia własnego zespołu. Nazwany, dzięki siostrze, AC/DC zadebiutował na scenie dokładnie 31 grudnia 1973 roku.
Obaj bracia przed powstaniem grupy, która miała stać się sławna na cały świat, zdobywali doświadczenie grając w innych zespołach, w tym we wspólnym, niemal rodzinnym Marcus Hook Roll Band. Ostatecznie postawili jednak na coś własnego, dzieląc się zadaniami: postanowiono, że Angus będzie grał na gitarze prowadzącej, a Malcolm - rytmicznej. Miało to przełożenie na widoczność muzyków na scenie. To młodszy z braci stał się jej twarzą, w swoim charakterystycznym stroju, ze słynnymi scenicznymi ruchami. Malcolm zaś stał z boku, to on był jednak równocześnie prawdziwą duszą i sercem AC/DC.
Te utwory sprawiły, że Malcolm Young inaczej spojrzał na ciężkie brzmienia
Malcom dość szybko zaczął być uważany za jednego z najlepszych w swoim fachu. Wyróżniał się wyjątkową melodyjnością i muzyczną wiedzą, o czym dawał znać w licznych wywiadach.
W jednym z nich, udzielonym w 1995 roku Murray’owi Engleheartowi, muzyk wskazał na cztery rockowe kompozycje, które miały dla niego szczególne znaczenie i sprawiły, że spojrzał na gitarowe brzmienia nieco inaczej.
Okazuje się, że Young miał wyjątkowy sentyment do kultowego “My Generation’ The Who. Jak tłumaczył, kawałek ten brzmiał dla niego wyjątkowo ciężko i był czymś zupełnie innym w stosunku do tego, co robili chociażby The Beatles czy The Rolling Stones. Nie oznacza to, że w przypadku tych grup nie ma kompozycji, które miały dla niego wyjątkowe znaczenie. W przypadku Stonesów Malcolm wskazał na dwa klasyki ‘Honky Tonk Woman’ oraz ‘Jumpin’ Jack Flash’, a Beatlesów - ‘Get Back’. Jak stwierdził gitarzysta:
Uważam, że to kwintesencja rock’n’rolla w trakcie jego ewolucji.