Spis treści
Koszulka z napisem „I Hate Pink Floyd” zwróciła uwagę ludzi z Sex Pistols
Lydon pojawiał się przy 430 King’s Road w Chelsea, gdzie Malcolm McLaren i Vivienne Westwood prowadzili butik SEX. Miejsce skupiało ludzi zainteresowanych modą, muzyką i prowokacją, a wokół McLarena formował się wtedy skład Sex Pistols. John nie był jeszcze częścią tej sceny. Miał na sobie koszulkę Pink Floyd, na której własnoręcznie dopisał słowa „I Hate”.
Relacje różnią się co do tego, kto pierwszy zwrócił uwagę na Lydona. Najczęściej pojawia się nazwisko Berniego Rhodesa, późniejszego menedżera The Clash, choć Steve Jones wspominał też o Vivienne Westwood i Malcolmie McLarenie. Koszulka przyciągnęła uwagę, lecz nie była jedynym powodem zaproszenia na przesłuchanie. Lydon wyróżniał się także zachowaniem.
Spotkanie w Roebuck i przesłuchanie w butiku SEX
Według relacji Malcolma McLarena, przytoczonej przez Steve'a Jonesa w autobiografii „Lonely Boy”, John Lydon pojawił się w londyńskim butiku SEX w poszukiwaniu białych, zamszowych butów typu brothel creepers. Kiedy McLaren zapytał go, czy potrafi śpiewać, miał odpowiedzieć, że jedynie fałszuje. Mimo to menedżer postanowił dać mu szansę i zaprosił go do pobliskiego pubu Roebuck, gdzie miał poznać pozostałych muzyków Sex Pistols: gitarzystę Steve'a Jonesa, perkusistę Paula Cooka i basistę Glena Matlocka.
Pierwsze spotkanie nie przebiegło jednak w przyjaznej atmosferze. Lydon od początku zachowywał się prowokacyjnie, czym szybko zirytował Jonesa. McLaren postanowił więc przenieść całe towarzystwo z powrotem do butiku i urządzić kandydatowi na wokalistę improwizowane przesłuchanie.
Zamiast mikrofonu Lydon otrzymał uszkodzoną słuchawkę prysznicową, a z ustawionej w sklepie szafy grającej popłynął utwór „I'm Eighteen” Alice'a Coopera. To, co wydarzyło się później, trudno było nazwać tradycyjnym występem. Lydon nie próbował wiernie odtworzyć piosenki. Wygłupiał się, wykonywał przesadne ruchy i prowokował obserwujących go muzyków. Jones początkowo uznał, że kandydat w ogóle nie traktuje przesłuchania poważnie.
McLaren dostrzegł jednak w młodym Lydonie coś, czego nie dało się nauczyć podczas lekcji śpiewu. Jego bezczelność, sceniczna ekspresja i nieprzewidywalność pasowały do charakteru zespołu, który dopiero miał wstrząsnąć brytyjską sceną muzyczną. Wkrótce Lydon dołączył do Sex Pistols, a świat poznał go jako Johnny'ego Rottena.
„I’m Eighteen” Alice’a Coopera pasowało do 19-letniego Lydona
Piosenka Alice’a Coopera nie była przypadkowym utworem wybranym z szafy grającej. Singiel z 1970 roku opowiadał o niepewności między nastoletniością a dorosłością, a Lydon miał wtedy 19 lat. Refren pozwalał mu na teatralną, agresywną interpretację, ważniejszą w tym przypadku niż czyste śpiewanie. Trzeba jednak pamiętać, że Lydon nie wykonywał przygotowanej interpretacji, lecz spontanicznie reagował na utwór odtwarzany w sklepie. Taki występ dobrze pasował do zespołu, który nie chciał przypominać sprawnych, ugrzecznionych rockowych formacji.
John Lydon został Johnnym Rottenem, a Sex Pistols zyskali wokalistę
Po przesłuchaniu Lydon dołączył do Jonesa, Cooka i Matlocka. Tak powstał skład Sex Pistols znany z najważniejszego okresu działalności zespołu. To właśnie Jones zaczął mówić na niego Johnny Rotten, nawiązując do stanu jego zębów, a przydomek szybko się utrwalił. 6 listopada 1975 roku grupa zagrała pierwszy koncert pod nazwą Sex Pistols w St Martin’s College of Art w Londynie. Wraz z Lydonem Sex Pistols zyskali nie tylko wokalistę, lecz także twarz zespołu.
Sam Lydon później wyjaśniał, że napis na koszulce nie oznaczał prostego odrzucenia muzyki Pink Floyd. Cenił między innymi „The Dark Side of the Moon” oraz wcześniejszą twórczość grupy z Sydem Barrettem. Atakował raczej pomnikowy status zespołu oraz wyniosłość, którą kojarzył z wielkimi rockowymi nazwiskami. Koszulka, przesłuchanie przy szafie grającej i dzikie wykonanie utworu Alice’a Coopera stały się początkiem historii Johnny’ego Rottena w Sex Pistols.
11
