Wczesne dzieciństwo ma proustowskie, wypełnione okresami izolacji z powodu choroby i rekonwalescencji. Dorastanie – dickensowskie, rozgrywające się w przeznaczonym do rozbiórki kompleksie mieszkaniowym, gdzie dzieci zapadają na gruźlicę, kolejni sąsiedzi znikają, a po domach grasują szczury. Jako nastolatka poznaje Rimbauda i Dylana, dzięki którym otwiera się na sztukę. Wyrusza do Nowego Jorku i próbuje sił w pisaniu, jednak przyjaciele ze sceny undergroundowej rozbudzają w niej pragnienie artystycznego spełnienia na większą skalę. Ale po pierwszych znaczących sukcesach muzycznych spotyka Freda „Sonica” Smitha i zostawia nowojorskie życie za sobą, by zamieszkać wśród starych wierzb i bujnych grusz nad kanałem w St. Clair Shores.
Gdy z biegiem lat kolejni bliscy Patti odchodzą, ratunkiem przed melancholią okazują się, jak wiele razy wcześniej, muzyka i literatura – jedyne stałe w jej życiu napędzanym twórczą wolnością i siłą wyobraźni.
Chleb aniołów to wyrafinowana autobiograficzna opowieść jednej z najważniejszych artystek XX i XXI wieku. Smith nie zaleca się do czytelnika, ale z odwagą i charakterystyczną dla siebie wrażliwością się przed nim odsłania. Jej nowa książka jest także listem miłosnym do czasem okrutnego, a czasem pięknego świata.
Patti Smith (ur. 1946) – pisarka, poetka, wokalistka, jedna z najważniejszych kobiet w historii amerykańskiej popkultury. Zdobyła uznanie w latach siedemdziesiątych dzięki pionierskiemu łączeniu poezji i muzyki. Jej album Horses, ze słynnym okładkowym zdjęciem wykonanym przez Roberta Mapplethorpe’a, okrzyknięto jedną ze stu najważniejszych płyt wszech czasów.
Spośród jej książek największy sukces odniosły Poniedziałkowe dzieci, które zostały wyróżnione Amerykańską Nagrodą Książkową oraz znalazły się w finale wielu innych nagród literackich (m.in. Nagrody Literackiej „Los Angeles Times” oraz Amerykańskiej Nagrody Krytyków Literackich). Przez 37 tygodni utrzymywały się na liście bestsellerów „New York Timesa”. Po polsku ukazały się także: Pociąg linii M, Rok Małpy, Obłokobujanie oraz tomy poetyckie Nie gódź się i Tańczę boso.
Smith jest również artystką wizualną. Pierwsza wystawa jej rysunków odbyła się w Gotham Book Mart w 1973 roku. W 2002 roku Muzeum Andy’ego Warhola zrealizowało projekt Strange Messenger, będący retrospektywną wystawą jej dzieł. Obszerną wystawę jej rysunków, fotografii i instalacji zorganizowała w 2008 roku Fondation Cartier pour l’art contemporain w Paryżu.
W 2005 roku francuskie Ministerstwo Kultury uhonorowało ją prestiżowym tytułem Komandora Orderu Sztuki i Literatury, najwyższym wyróżnieniem przyznawanym artystom przez Republikę Francuską. W 2007 roku Smith została przyjęta do Rock and Roll Hall of Fame, a w 2020 roku otrzymała nagrodę amerykańskiego PEN Clubu za całokształt twórczości literackiej. W 2022 roku otrzymała tytuł doktor honoris causa Uniwersytetu Columbia; w tym samym roku została odznaczona Orderem Narodowym Legii Honorowej.