Brian Wilson wsypał do salonu tony piasku i postawił w nim fortepian. Tak pisał muzykę The Beach Boys

Brian Wilson komponował boso, ze stopami w piasku

Historia fortepianu stojącego w piasku przez lata była powtarzana w różnych wersjach. W niektórych relacjach piaskownica znajduje się w salonie, w innych w jadalni albo pokoju dziennym domu Wilsona. Wilson wspominał przede wszystkim o piasku w domu przy Laurel Way, przy stojącym tam pianinie. Niezależnie od wersji, pianino stało wśród piasku, a Wilson komponował boso.

W wywiadzie z 1985 roku Wilson potwierdził, że podczas gry przesypywał piasek palcami stóp. W ten sposób chciał odczuwać muzykę całym ciałem, a nie tylko skupiać się na dźwiękach wydobywanych z klawiatury. Później tłumaczył, że dotyk piasku pozwalał mu poczuć więź z naturą i przywoływał plażowe skojarzenia.

Van Dyke Parks pisał z Wilsonem „Heroes and Villains” przy pianinie w piasku

Historia z piaskiem wiąże się przede wszystkim z początkiem współpracy Briana Wilsona i Vana Dyke’a Parksa. Gdy Parks odwiedził Wilsona, obaj usiedli przy pianinie i pracowali boso, ze stopami zanurzonymi w piasku. Według wspomnień Wilsona pierwszą piosenką napisaną przez nich wspólnie było „Heroes and Villains”.

„Heroes and Villains” wyraźnie pokazywało, jak zmieniał się język The Beach Boys. Wcześniejsze hity grupy często mówiły wprost o surfingu, samochodach, miłości i młodzieńczym życiu w Kalifornii. Parks wniósł teksty zaludnione postaciami, osadzone w amerykańskich krajobrazach i historii, pełne absurdu oraz zaskakujących obrazów. Wilson cenił jego poetycki język, lecz część zespołu nie umiała odnaleźć się ani w znaczeniach tych tekstów, ani w sposobie ich śpiewania.

Nie oznacza to, że całe „Smile” powstało wśród piasku. Źródła potwierdzają przede wszystkim związek tej metody pracy z powstaniem „Heroes and Villains”. W tym samym okresie Wilson i Parks rozwijali też „Surf’s Up”, „Cabin Essence”, „Wonderful”, „Wind Chimes”, „Vegetables” oraz fragmenty suity „The Elements”, nie ma jednak podstaw, by uznać, że każda z tych kompozycji powstała przy pianinie otoczonym piaskiem.

„Smile” zatrzymało się w 1967 roku, lecz po latach odsłoniło skalę wizji Wilsona

Pod koniec 1966 roku Brian Wilson nagrywał „Heroes and Villains” z The Beach Boys oraz czołowymi muzykami sesyjnymi z Los Angeles. Nagrywał krótkie moduły, alternatywne aranżacje oraz przejścia, a potem próbował układać je w całość. Metoda otwierała ogromne możliwości, ale utrudniała wybór ostatecznej wersji singla, a później także albumu. Prace nad „Smile” przerwano z powodu niedokończonych pomysłów, napięć w zespole, odejścia Parksa i pogarszającego się stanu Wilsona, na który wpływało także zażywanie używek. Projekt porzucono w 1967 roku, a zachowane nagrania przez kolejne dekady fascynowały fanów. Dopiero „Brian Wilson Presents SMiLE” z 2004 roku, a później archiwalne „The Smile Sessions” The Beach Boys z 2011 roku pokazały skalę wizji, którą Wilson próbował zrealizować. Fortepian stojący w piasku pozostaje więc czymś więcej niż anegdotą o ekscentrycznym gwiazdorze. Pokazuje Wilsona w chwili, gdy od plażowego popu przechodził do najbardziej złożonej muzyki w swojej karierze.