Inżynier z MIT i jego piwniczne studio. Jak Tom Scholz budował brzmienie "Boston"
Tom Scholz nie przypominał typowej gwiazdy rocka z lat 70. Zamiast spędzać czas na imprezach, ten absolwent prestiżowego Massachusetts Institute of Technology pracował jako starszy inżynier w firmie Polaroid. Wieczorami schodził jednak do swojej piwnicy w Watertown, gdzie za ogromną na tamte czasy kwotę 10 000 dolarów stworzył własne studio nagraniowe. To właśnie tam, przy użyciu 12-ścieżkowego magnetofonu Scully i własnoręcznie przerobionego sprzętu, przez sześć lat szlifował materiał, który później stał się fundamentem jednej z najlepiej sprzedających się płyt w historii.
Praca Scholza nad demówkami była niezwykle drobiazgowa. Inżynier sam nagrywał niemal wszystkie partie instrumentów, a jedynymi stałymi współpracownikami byli wokalista Brad Delp oraz perkusista Jim Masdea. Kiedy w 1975 roku gotowe były utwory takie jak "More Than a Feeling" czy "Peace of Mind", materiał trafił do rąk menedżerów i ostatecznie zainteresował wielką wytwórnię Epic Records. Nikt w biurach giganta płytowego nie przypuszczał jednak, że to, co słyszą, to efekt pracy amatora w domowych warunkach, a nie profesjonalnej sesji nagraniowej.
Polecany artykuł:
Konflikt z Epic Records i związkowe przepisy, które mogły zniszczyć projekt
Wytwórnia Epic Records, mimo zachwytu nad muzyką, postawiła twarde warunki. Zespół musiał pojechać do Los Angeles i nagrać wszystko od nowa w profesjonalnym studiu pod okiem doświadczonego producenta. Decydenci uważali, że piwniczne taśmy nie nadają się do wydania ze względów technicznych. Dodatkowym problemem były restrykcyjne przepisy związków zawodowych muzyków i inżynierów (AFTRA/AFM). Zgodnie z nimi płyta finansowana przez dużą firmę musiała powstać w certyfikowanym miejscu, przy udziale dyplomowanych pracowników, co wykluczało samodzielną pracę Scholza w jego domu.
Sprytny "Plan odwrócenia uwagi". Jak John Boylan i Scholz oszukali wytwórnię
Wytwórnia narzuciła zespołowi producenta Johna Boylana, ale ten szybko zorientował się, że ma do czynienia z wizjonerem. Zamiast walczyć z uporem Scholza, Boylan postanowił zaryzykować i wspólnie z nim uknuł plan wielkiego podstępu, który pozwoliłby muzykowi dokończyć pracę w domu bez wiedzy szefów Epic Records.
Po przyjeździe do Massachusetts i przesłuchaniu taśm Scholza w jego piwnicy, Boylan doznał szoku. Zrozumiał, że dema brzmią lepiej niż większość gotowych płyt na rynku i ponowne nagrywanie ich w Los Angeles zniszczyłoby magię – wspomniał John Boylan w notatkach do zremasterowanego wydania albumu
Plan był prosty: reszta zespołu wyjechała do Los Angeles do studiów Capitol i Record Plant, gdzie oficjalnie "pracowała" nad płytą. Generowali faktury za hotel, jedzenie i wynajem sali, co skutecznie uspokajało księgowych z wytwórni. W tym samym czasie Tom Scholz potajemnie został w Watertown. Wykorzystując wypożyczony 24-ścieżkowy magnetofon, kopiował swoje stare partie i nakładał na nie kolejne warstwy dźwięku. Aby nadać całości legalny status, Brad Delp nagrał finałowe wokale w profesjonalnym studiu w Kalifornii, a perkusista Sib Hashian zarejestrował tam swoje ścieżki, spełniając tym samym wymogi związkowe.
Prawda o sesjach do "More Than a Feeling". Kto rzeczywiście zagrał na debiucie?
Choć na okładce wydanej w sierpniu 1976 roku płyty widnieją nazwiska całego zespołu, rzeczywistość była inna. Tom Scholz, będąc absolutnym perfekcjonistą, samodzielnie nagrał niemal wszystkie gitary elektryczne, akustyczne, bas oraz instrumenty klawiszowe. Inni członkowie zespołu, jak Barry Goudreau czy Fran Sheehan, pojawili się tylko w nielicznych fragmentach utworów. To zdominowanie procesu twórczego przez Scholza stało się po latach powodem licznych sporów sądowych o prawa do nazwy i tantiemy, jednak w tamtym momencie najważniejszy był efekt końcowy.
Ostateczny koszt produkcji albumu wyniósł około 32 000 dolarów, co jak na standardy wielkich gwiazd rocka było kwotą śmiesznie małą. Inwestycja zwróciła się jednak błyskawicznie. Debiut zespołu "Boston" sprzedał się w samym USA w nakładzie przekraczającym 17 milionów egzemplarzy. Słynna "ściana dźwięku" w utworze "More Than a Feeling" powstała dzięki mozolnemu, ręcznemu cięciu i sklejaniu taśm magnetycznych przez Scholza, co tylko potwierdziło, że inżynierska precyzja i domowe studio mogą pokonać najdroższe studia nagraniowe na świecie.
Galeria: Polskie zespoły rockowe wszech czasów. Ranking grup, które zmieniły historię rodzimego gitarowego grania
16
