Eric Clapton był już dość dobrze znany w muzycznym świecie, gdy zdecydował się na rozpoczęcie kariery solowej. Do 1970 roku, czyli do chwili wydania swojego debiutanckiego autorskiego albumu, gitarzysta zdążył stać się częścią tak kultowych dziś formacji, jak The Yardbirds, Cream, Blind Faith oraz Derek and the Dominos. W każdej z nich mocno pracował na uznanie i tytuł jednego z najwybitniejszych muzyków oraz gitarzystów wszech czasów.
Ten przełom nastąpił jednak w chwili ostatecznego postawienia na autorską ścieżkę. Płyta Eric Clapton z 1970 roku była tego dobrym początkiem, kluczowy moment w solowej karierze artysty nastąpił jednak siedem lat później, gdy światło dzienne ujrzał jego piąty studyjny album.
To właśnie Slowhand cieszy się statusem jednego z najbardziej udanych, tak pod względem krytycznym, jak i komercyjnym, wydawnictw z całej solowej dyskografii Claptona. To z niego właśnie pochodzą cieszące się statusem przebojów utwory Wonderful Tonight i Lay Down Sally - oraz jeszcze jeden, nie singlowy co prawda, pomimo to dla gitarzysty niemal flagowy.
Dlaczego Eric Clapton przez kilka lat nie chciał grać "Cocaine" na żywo?
Mowa o kompozycji Cocaine, która otwiera album, choć jest coverem piosenki, wykonywanej oryginalnie przez J. J. Cale'a. Jest on po dziś dzień jednym z najbardziej ikonicznych dla Claptona, ten jednak na pewnym etapie swojej kariery nie chciał grać go na koncertach - dlaczego?
Nie jest tajemnicą fakt, że w szczytowym okresie swojej pracy Clapton zmagał się z wyniszczającym uzależnieniem od substancji psychoaktywnych. Te udało mu się pokonać dopiero w początkach lat 80., nieco później zaś artysta zauważył, że wykonywany przez niego utwór jest rozumiany przez odbiorców zupełnie w opozycji do rzeczywistego przekazu, jaki sobą niesie. Okazało się, że nie brak osób, które odbierają Cocaine jako kompozycję, która wręcz gloryfikuje używki i styl życia, związany z ich zażywaniem.
Dlatego też przez większość lat 80. i 90. Eric Clapton niemal nie grał na żywo słynnego Cocaine. Jak tłumaczył w rozmowie z "The Los Angeles Times" z 2006 roku, kiedy to utwór ponownie pojawił się na jego koncertowych setlistach, w okresie tym był przekonany, że niesie on sobą przekaz, który może być błędnie rozumiane przez osoby, które jak on niegdyś, zmagają się z uzależnieniem.
