Zanim powstali Stone Temple Pilots, muzycy grali w Soi Disant i Swing
Historia Stone Temple Pilots zaczęła się, zanim uformował się skład znany z albumu Core. Scott Weiland grał w szkolnej grupie Soi Disant z gitarzystą Coreym Hickokiem. Muzyka Soi Disant czerpała wówczas przede wszystkim z Duran Duran i Ultravox, daleko jej więc było do cięższego rocka, z którym Weiland zasłynął później. Po poznaniu basisty Roberta DeLeo muzycy postanowili zbudować nowy projekt.
Tak powstał Swing, do którego dołączył perkusista Eric Kretz. Gdy Hickok odszedł, Robert DeLeo zaproponował do składu swojego starszego brata, Deana. Dołączenie Deana otworzyło nowy etap działalności grupy, która przyjęła nazwę Mighty Joe Young, inspirowaną filmem z 1949 roku o olbrzymiej gorylicy.
Mighty Joe Young zdobywali fanów w Kalifornii przed zmianą nazwy
Pod nazwą Mighty Joe Young grupa regularnie koncertowała w południowej Kalifornii, między innymi w Los Angeles, Orange County i San Diego. Zespół zdobywał lokalnych fanów i przygotowywał materiał na debiutancki album. Wczesne wersje części utworów z Core powstały właśnie w tym okresie.
Scott Weiland po latach wspominał, że zespół od początku działał z myślą o kontrakcie płytowym. Wokalista zajmował się między innymi organizowaniem koncertów, przygotowywaniem plakatów i promocją. Mighty Joe Young nie było jedynie etapem przed właściwym przełomem, lecz zespołem od początku świadomie pracującym na kontrakt i rozgłos. Ta praca przyniosła efekt, gdy muzycy podpisali umowę z Atlantic Records 1 kwietnia 1992 roku.
Tuż przed premierą debiutu pojawił się problem prawny. Prawnik poinformował grupę, że nazwa Mighty Joe Young jest już używana przez Joseph Younga Jr., chicagowskiego gitarzystę bluesowego występującego pod takim pseudonimem. Robert DeLeo wspominał, że pierwszy nakład płyty był już przygotowany w pudełkach oznaczonych starą nazwą, gdy zespół dowiedział się, że musi ją zmienić.
Scott Weiland obawiał się pomyłki z Ugly Kid Joe
Problem prawny przyspieszył decyzję, ale Scott Weiland miał własne powody, by zamknąć rozdział Mighty Joe Young. W wywiadzie z 1994 roku przyznał, że obawiał się pomylenia zespołu z popularnym wtedy Ugly Kid Joe. Obie nazwy zawierały słowo „Joe”, a ich podobne brzmienie mogło utrudniać odbiorcom odróżnienie obu zespołów. Dla zespołu stojącego przed premierą debiutanckiego albumu nie był to drobiazg, lecz realny problem wizerunkowy. Zakaz używania starego szyldu sprawił, że trzeba było szybko znaleźć nazwę, która będzie łatwa do zapamiętania i odróżni ich od innych wykonawców. Muzycy postanowili oprzeć poszukiwania na skrócie STP.
Logo dodatku STP Oil Treatment zainspirowało nazwę Stone Temple Pilots
Weiland wspominał, że w jego pokoju stała puszka dodatku do oleju silnikowego STP Oil Treatment. Wokalista kolekcjonował pop-artowe przedmioty, a charakterystyczne logo z trzema literami szczególnie go interesowało. Zaczął więc układać trzywyrazowe nazwy pasujące do skrótu STP. Podczas wspólnego wymyślania nazw pojawiły się też żartobliwe, prowokacyjne propozycje, między innymi Shirley Temple’s Pussy, Stinky Toilet Paper i Stereo Temple Pirates.
Nie ma jednak dowodów, że zespół koncertował lub wydawał muzykę pod którąkolwiek z tych nazw. Były raczej kolejnymi wariantami wymyślanymi po to, aby zachować ulubiony skrót. Ostatecznie muzycy wybrali nazwę Stone Temple Pilots. Dean DeLeo potwierdzał później, że zależało im na tym, by publiczność mówiła o zespole po prostu „STP”. Core ukazał się 29 września 1992 roku już pod nową nazwą, która przetrwała znacznie dłużej niż wszystkie wcześniejsze szyldy grupy.
11
