Agnostic Front i nowojorskie korzenie "Rozstąpienia Morza Czerwonego"
Choć dzisiaj Ściana Śmierci kojarzy się głównie z wielkimi festiwalami metalowymi, jej początków należy szukać w ciasnych i dusznych klubach Nowego Jorku na początku lat 80. XX wieku. To właśnie tam, w legendarnym lokalu CBGB, zespół Agnostic Front zaczął wprowadzać do swoich występów element zwany "Parting of the Red Sea", czyli rozstąpieniem Morza Czerwonego. Wokalista Roger Miret i gitarzysta Vinnie Stigma kazali publiczności rozdzielić się na dwie strony, aby stworzyć pustą przestrzeń na środku sali. Początkowo nie chodziło o frontalne zderzenie dwóch grup, ale o zrobienie miejsca dla najbardziej energicznych tancerzy mosh pitu. To zachowanie położyło jednak fundamenty pod całą późniejszą choreografię tłumu, którą znamy z dzisiejszych koncertów.
Filmowe inspiracje Sick of It All. Jak "Braveheart" trafił do mosh pitu
Kolejny ważny krok w ewolucji tego zjawiska wykonali bracia Lou i Pete Kollerowie z formacji Sick of It All w połowie lat 90. To oni nadali tej aktywności znaną do dziś formę i nazwę. Bezpośrednią inspiracją był dla nich film kinowy "Braveheart. Waleczne serce" z Melem Gibsonem, który wszedł na ekrany w 1995 roku. Muzycy podchwycili motyw dwóch armii ruszających na siebie z impetem i postanowili przenieść go na grunt koncertowy. Lou Koller zaczął instruować fanów, by dzielili się na dwie grupy i na konkretny sygnał biegli prosto na siebie. W ten sposób undergroundowa tradycja zyskała swoją reżyserię i stała się stałym elementem występów grupy, budując unikalną więź między zespołem a jego najwierniejszymi fanami.
Lamb of God na Ozzfest 2004. Moment, w którym Ściana Śmierci stała się problemem dla prawników
Do mainstreamu i świadomości masowego odbiorcy Ściana Śmierci przebiła się głównie dzięki grupie Lamb of God. Podczas legendarnej trasy Ozzfest w 2004 roku wokalista Randy Blythe regularnie inicjował gigantyczne starcia tłumu, co zostało uwiecznione na słynnym wydawnictwie DVD pod tytułem "Killadelphia". Monumentalne nagrania z tysiącami ludzi zderzających się pod sceną stały się instruktażem dla fanów metalu na całym świecie, ale jednocześnie wywołały popłoch wśród organizatorów imprez. Sharon Osbourne i inni promotorzy festiwalu zaczęli obawiać się gigantycznych roszczeń ubezpieczeniowych za złamane kończyny czy wstrząśnienia mózgu u uczestników zabawy.
Sytuacja stała się na tyle poważna, że zespołowi Lamb of God oficjalnie zagrożono wyrzuceniem z trasy koncertowej, jeśli Randy Blythe nie przestanie nawoływać do tworzenia Ścian Śmierci. Zespół musiał na pewien czas ugiąć się przed tymi żądaniami, a wiele innych festiwali wprowadziło surowe zakazy inicjowania takich zachowań. W historii muzyki zapisały się jednak rekordowe momenty, jak chociażby występ niemieckiego Heaven Shall Burn na festiwalu Wacken Open Air w 2011 roku. Wtedy to kilkadziesiąt tysięcy osób rozstąpiło się na ogromną odległość, tworząc prawdopodobnie największą Ścianę Śmierci w historii ciężkiego grania.
Niepisany kodeks braterstwa. Dlaczego pod sceną najważniejsze jest bezpieczeństwo drugiego człowieka
Mimo że dla osoby postronnej Wall of Death wygląda jak pokaz agresji, w rzeczywistości opiera się na żelaznych zasadach i ogromnym zaufaniu. Socjolodzy badający subkultury muzyczne zauważają, że jest to rodzaj nowoczesnego rytuału, który pozwala na wspólnotowe uwolnienie napięcia. Kluczowy jest tutaj niepisany kodeks mosh pitu, który mówi jasno: jeśli ktoś obok ciebie upadnie, musisz go natychmiast podnieść. Celowe zadawanie bólu lub ranienie innych uczestników jest surowo tępione przez weteranów koncertów, a osoby zachowujące się zbyt brutalnie są szybko dyscyplinowane przez resztę tłumu.
To bardzo fascynująca idea i wciągająca historia, z której powstałby pewnie świetny film. No ale piosenka nie została napisana przez CIA – stwierdził Randy Blythe w trakcie rozmowy
Uczestnictwo w takim zderzeniu to dla fana metalu akt wiary w to, że anonimowi ludzie wokół niego zadbają o jego bezpieczeństwo. Siła uderzenia jest zazwyczaj amortyzowana przez masę ciał, a poczucie jedności z grupą w momencie kulminacyjnym utworu jest dla wielu osób najważniejszym doświadczeniem koncertowym. Choć tragiczne wypadki na koncertach się zdarzały, zazwyczaj wynikały one z niekontrolowanego naporu tłumu w stronę barierek, a nie z samej mechaniki Ściany Śmierci. Dzięki temu ta ekstremalna tradycja, mimo licznych zakazów i kontrowersji, wciąż pozostaje żywa na najważniejszych rockowych scenach świata.
Galeria: Polskie zespoły metalowe wszech czasów. Formacje, które nadały rodzimej scenie ostrości
16
