Stocznia Gdańska nadała koncertowi Gilmoura historyczny wymiar
W sierpniu 1980 roku Stocznia Gdańska stała się centrum strajku, który zmienił historię Polski i Europy Środkowo-Wschodniej. Bezpośrednim impulsem do strajku było zwolnienie 7 sierpnia suwnicowej Anny Walentynowicz, kilka miesięcy przed jej emeryturą. Protest szybko przestał dotyczyć wyłącznie płac i warunków pracy. Strajkujący domagali się między innymi prawa do tworzenia niezależnych związków zawodowych, zniesienia cenzury, uwolnienia więźniów politycznych i bezpieczeństwa dla protestujących.
W nocy z 16 na 17 sierpnia powstał Międzyzakładowy Komitet Strajkowy, na którego czele stanął Lech Wałęsa. Ważnym punktem protestu była Brama nr 2, przy której wywieszono tablice z 21 postulatami. Tablice pozwalały mieszkańcom Gdańska i osobom wspierającym strajk poznać postulaty robotników mimo cenzury i ograniczonego dostępu do informacji.
Przez Bramę nr 2 do strajkującej stoczni dostarczano żywność, leki i pieniądze. Przed bramą zbierali się bliscy robotników oraz mieszkańcy Gdańska, a samo miejsce przypominało też o ofiarach protestów Grudnia 1970 roku. Porozumienie Gdańskie podpisano 31 sierpnia 1980 roku, uznając prawo do niezależnych związków i strajku. Ogólnopolski NSZZ Solidarność formalnie utworzono dopiero 17 września. Koncert Gilmoura był częścią rocznicowych obchodów Sierpnia ’80, ale nie odbył się w rocznicę utworzenia NSZZ Solidarność.
Finał trasy „On an Island” w Stoczni Gdańskiej oglądało około 50 tysięcy osób
Gilmour wystąpił w Gdańsku w ramach obchodów związanych z historią Solidarności. Wydarzenie wspierali między innymi Lech Wałęsa, władze miasta i Parlament Europejski. Muzyk podkreślał wówczas, że Stocznia Gdańska jest dla niego ważnym symbolem, a udział w wydarzeniu traktuje jako zaszczyt. Według oficjalnej strony artysty koncert obejrzało około 50 tysięcy osób. Przed wydarzeniem zapowiadano jednak znacznie większą frekwencję. Był to zarazem finał letniej części trasy promującej solowy album „On an Island”. Setlista nie ograniczała się do nowego materiału: obok utworów z płyty zabrzmiały „Astronomy Domine”, „Shine On You Crazy Diamond”, „Wish You Were Here”, „Echoes”, „High Hopes” i „Comfortably Numb”. Szczególnie znacząco zabrzmiało „A Great Day for Freedom”, utwór Pink Floyd o nadziejach związanych z upadkiem muru berlińskiego i rozczarowaniach, które przyszły później.
Orkiestra, Leszek Możdżer i Richard Wright na scenie w Gdańsku
W Gdańsku Gilmourowi towarzyszyła 40 osobowa orkiestra Polskiej Filharmonii Bałtyckiej, prowadzona przez Zbigniewa Preisnera. Był to jedyny koncert letniej trasy z 2006 roku z udziałem orkiestry. Preisner przygotował wcześniej orkiestrowe aranżacje do albumu „On an Island”, więc jego udział w koncercie był efektem współpracy z Gilmourem, nie tylko rocznicowej oprawy. W „A Great Day for Freedom” na fortepianie zagrał Leszek Możdżer, który wcześniej nagrał partie na płytę Gilmoura w utworach „Take a Breath” i „A Pocketful of Stones”.
Na scenie pojawił się również Richard Wright, współzałożyciel i klawiszowiec Pink Floyd. W Gdańsku Wright zagrał między innymi w „Echoes”, „Wish You Were Here” i „Comfortably Numb”. Po śmierci Wrighta we wrześniu 2008 roku zapis koncertu zyskał dodatkową wagę jako jeden z ostatnich oficjalnych dokumentów jego scenicznej współpracy z Gilmourem. Wydane w 2008 roku „Live in Gdańsk” zachowało nie tylko nagrania audio i materiał wideo, lecz także film „Gdańsk Diary” o przygotowaniach do występu. Wydawnictwo dokumentuje koncert Pink Floyd w miejscu nierozerwalnie związanym z narodzinami Solidarności.
Galeria: David Gilmour i jego pięć ulubionych utworów Pink Floyd. Klasyka czy mniej znane kompozycje?
6
