Oczywiście, że pamiętam czasy, gdy w polskiej telewizji można było jeszcze oglądać takie kanały, jak VIVA czy MTV. To na nich właśnie obejrzałam po raz pierwszy teledyski, które na zawsze zdefiniowały dla mnie to, czym właściwie ta sztuka jest. Until It Sleeps Metalliki, Heart-Shaped Box Nirvany, Bad Michaela Jacksona - czy w końcu Freak on a Leash i Falling Away From Me Korna.
Z ikoną nu metalu mam dość ciekawą relację. Mocno słuchałam za dzieciaka, potem na dłuższy czas odstawiłam na bok, by wrócić do tej muzyki - i to zdecydowanie ze zdwojoną siłą - kilka lat temu. Od tego czasu Korn regularnie jest na szczycie moich rocznych podsumowań Spotify Wrapped, to właśnie do kawałków tej konkretnej grupy najbardziej lubię wracać w chwilach, gdy w życiu towarzyszą mi jakieś intensywne, tak dobre, jak i złe emocje.
Korn to zdecydowanie formacja dla mnie kluczowa - umieszczam ją w swojej topce obok Nine Inch Nails i Depeche Mode. O ile ostatnią z wymienionych miałam już na szczęście okazję zobaczyć na żywo, tak NIN i Korna jeszcze nie - w przypadku nu metalowej ikony postanowiłam, że musi się to zmienić właśnie przy okazji koncertu, zaplanowanego w Polsce na połowię listopada 2026 roku.
Jak zachować się w obliczu tragedii?
Tym razem Korn postanowił odwiedzić Kraków i zagrać w tutejszej TAURON Arenie. Nikt nie przypuszczał jednak, że zaledwie nieco ponad tydzień wcześniej w stolicy Małopolski dojdzie do tragedii, jaka w naszym kraju nigdy jeszcze nie miała miejsca.
W sobotę 7 listopada zamachowiec wjechał autem na słynny Rynek Główny i otworzył ogień do przypadkowych osób. W wyniku tych działań rannych zostało kilkanaście osób, a sześć poniosło śmierć. Cała sytuacja nie skończyła się większą tragedią dzięki działaniom dwóch policjantów: Artura Morańskiego i Jakuba Kulika.
Cała Polska była w żałobie, a mi samej ciężko było wyobrazić sobie, jak to będzie kilka dni po zamachu pojawić się w tym mieście, by spełnić jedno ze swoich muzycznych marzeń, bawiąc się na koncercie. Od chwili przybycia do Krakowa towarzyszyły mi silne emocje, zaduma i myśli o tragedii. Już po niej jednak mieszkańcy miasta otwarcie mówili: nie chcemy ulegać strachowi i pragniemy, aby wciąż było ono miejscem, które przyciąga tłumy turystów i turystek. Przez chwilę zastanawiałam się, czy koncert Korna dojdzie do skutku - wydarzenie nie zostało odwołane, stając się pierwszym na tak dużą skalę, które odbywa się w mieście, które dopiero co było pogrążone w żałobie.
Mocna rozgrzewka przed daniem głównym
Tłum fanów i fanek formacji napotkałam już w drodze do TAURON Areny - podążając bezpośrednio w jej kierunku ciężko było nie czuć tej energii, której nie była w stanie ugasić nawet wyjątkowo kapryśna i deszczowa, patrząc na tegoroczną jesień, pogoda.
Jako support w Krakowie zaprezentowała się amerykańska formacja Pixel Grip, grająca muzykę elektroniczną. Na ten pokaz akurat nie dotarłam, po raz drugi w przeciągu ostatnich dwóch lat za to miałam okazję posłuchać Panów z Architects. Przypominam, że to oni właśnie byli jednym z supportów na "M72 World Tour" Metalliki w Warszawie. Tym razem setlistę zdominował materiał z najnowszej płyty grupy, czyli The Sky, the Earth & All Between z 2025 roku. Nie ma wątpliwości - Architects robią się coraz więksi i już pretendują do miana headlinerów. Przypominam, że w takiej roli zespół wróci do Polski w 2027 roku, jako jedna z głównych gwiazd Summer Punch Festival. Do tego w styczniu tego roku Architects zagrali świetny koncert jako główna gwiazda w gliwickiej PreZero Arenie.
Czas na Korn!
W końcu przyszedł czas na główną gwiazdę wieczoru. Korn stanął przed publicznością tuż po 21:30, a moment ten nadszedł po uprzednim odliczaniu i po tym, gdy zespół odsłoniła symboliczna kurtyna. Tym samym oczom widowni ukazała się z miejsca przyciągająca uwagę scena, która otaczała zespół z każdej strony - i tworzyła jedyną w swoim rodzaju, wraz ze specjalnie zaprojektowanymi ekranami, stale żyjącą całość, zmieniającą kolory, oświetlenie, animacje wraz z klimatem kolejnych numerów z setlisty.
Co działo się pod tym kontem? Bez niespodzianek w stosunku do poprzednich przystanków na europejskiej trasie. Formacja rozpoczęła pokaz od It's On!, przechodząc do Here to Stay, got the life, A.D.I.D.A.S., genialne na żywo Shoots and Ladders, oczywiście z wejściem na scenę Jonathana Davisa, grającego na dudach, przez Coming Undone, aż po zagrane na bis Falling Away From Me, jedynie w swoim rodzaju, absolutnie porywające na żywo Blind, Twisted Transistor oraz moje ukochane Freak on a Leash. Zabrakło mi jedynie Make Me Bad, szkoda.
"Dziękujemy za 32 lata nieustannego wsparcia"
O ile setlista nie była większym zaskoczeniem, o tyle mogło tym być zachowanie Jonathana. Korn słynie z szybkich, zwartych koncertów - nie inaczej było w Krakowie, kiedy to po godzinie występu formacja powiedziała publiczności "dobranoc", oczywiście przed powrotem jeszcze na bis. Sam frontman kapeli nie jest osobą w typie Dave'a Grohla, i nie zagaduje zbytnio publiczności. Jednak tuż przed tym, zanim wybrzmiało kultowe Twist, Jonathan zwrócił uwagę publiczności, że w tym roku minęło 30 lat od premiery krążka Life is Peachy (kawałki z którego zdominowały setlistę), a następnie podziękował wszystkim zebranym za nieustanne 32 lata wsparcia. Do tego mieliśmy zachęty publiki do wspólnego śpiewania i bawienia się w najlepsze.
Na odpowiedź publiczności nie trzeba było długo czekać. Oczywiście najbardziej bawiła się płyta w wypełnionej po brzegi (wyprzedanej!) TAURON Areny. Było pogo, rytmiczne podskakiwanie - a także crowd surfing!
Nie da się ukryć - Korn jest w świetnej formie. Choć tegoroczna "Euro Tour" jest naprawdę intensywna, Panowie ani na moment nie tracili mocy. Jonathan wciąż śpiewa tak, jak te ponad 30 lat temu, czuje scenę, na której pokazał się oczywiście w kultowym, skórzanym kilcie. Ciężko było też oderwać wzrok od dosłownie pochłoniętych przez muzykę "Munky'ego" i "Heada". Nieco efekt całości popsuło mi troszkę niedopracowane nagłośnienie, szczególnie na początku koncertu. Z czasem było coraz lepiej - ale całościowo, z perspektywy trybun ciężko było rozpoznać kawałek "po jednej nutce"..
W tym roku minęły więc dokładnie 32 lata od wydania przez Korn kultowego, przełomowego dla współczesnego metalu debiutanckiego krążka. Trzy dekady obecności w muzycznym świecie, brak od niemal 5 lat nowego materiału. Nie przeszkodziło to jednak temu, aby na koncert w Krakowie przybyły tłumy, wypełniając Arenę w całości.
Legenda nu metalu ponad pokoleniami
Co najlepsze - i najpiękniejsze w tym wszystkim - pośród niej można było dostrzec przedstawicieli różnych pokoleń, z naciskiem na ojców z synami, a także swoimi córkami. Dziś Korn to legenda, grupa, która ukształtowała współczesny metal, dając podwaliny pod powstanie tak lubianych przed młodsze pokolenia słuchaczy Bring Me the Horizon, Spiritbox, Motionless in White czy występujących w Krakowie w roli gości specjalnych Architects. Ikona nu metalu przyciąga:setlistą, obfitującą w kultowe kawałki, zwartymi, energetycznymi występami, nostalgią do gitarowego brzmienia przełomu lat 90. i 2000. Choć sama mocno czekam na następcę Requiem, to równocześnie zdaję sobie sprawę z tego, że dziś Korn to zespół o ogromnym statusie, który już nic i nikomu nie musi udowadniać - po prostu cały czas robią swoje najlepiej, jak potrafią, udowadniając status koncertowych gigantów.