Stare ilustracje zaprowadziły Johna Craiga do The Smashing Pumpkins
Podczas prac nad albumem „Mellon Collie and the Infinite Sadness”, wydanym w 1995 roku, Billy Corgan miał już sprecyzowaną wizję jego oprawy wizualnej. Chciał stworzyć świat inspirowany dawnymi książkami obrazkowymi, wiktoriańskimi drukami i fantastycznymi ilustracjami dla dzieci. John Craig pasował do tej koncepcji, ponieważ tworzył kolaże ze starych rycin, chromolitografii i reprodukcji malarskich. Craiga polecił Frank Olinsky, dyrektor artystyczny odpowiedzialny za skład i typografię wydawnictwa.
Początkowo Craig nie dostał zlecenia na front płyty. Miał przygotować pięć ilustracji do książeczki na podstawie prostych szkiców i notatek, które Corgan przesyłał faksem. Wśród pomysłów pojawiały się dzieci w dziwnych krajobrazach, zwierzęta palące fajki oraz ciała niebieskie z ludzkimi twarzami.
Wcześniej zespół rozważał kosztowną sesję z francuskim fotografem, która wymagałaby zbudowania wiktoriańskiej scenografii i stylizacji muzyków. Plan miał kosztować około 50 tysięcy dolarów, więc z niego zrezygnowano. Wtedy Craig zaproponował, że przygotuje okładkę w swojej technice kolażu. Corgan przesłał mu kolejne wskazówki, w tym skojarzenie z kobiecą figurą dziobową znaną z dawnych statków. Ta luźna sugestia stała się punktem wyjścia do stworzenia postaci unoszącej się na wielkiej gwieździe.
Ciało pochodzi z Rafaela, twarz z obrazu Greuze’a
Ciało okładkowej bohaterki Craig zaczerpnął z obrazu Rafaela „Saint Catherine of Alexandria”, namalowanego około 1507 roku. Renesansowa święta ma tam skręconą pozę, uniesioną głowę oraz falujące niebiesko-żółte szaty. Na obrazie Katarzyna stoi przy kole, symbolu swojego męczeństwa, lecz Craig wyrwał jej sylwetkę z religijnego kontekstu. Zachował przede wszystkim układ rąk, dynamikę stroju i sylwetkę, która dobrze nadawała się do osadzenia na gwieździe.
Twarz nie pochodzi jednak z obrazu Rafaela. Craig wybrał ją z obrazu „The Souvenir (Fidelity)”, przypisywanego francuskiemu malarzowi Jean-Baptiste’owi Greuze’owi i datowanego na lata około 1787–1789. Dysponował szczegółową litografią reprodukującą ten wizerunek, a przed podjęciem decyzji porównywał go z wieloma innymi twarzami. Szukał twarzy o wyrazie marzenia lub ekstazy, ponieważ, jego zdaniem, postaci świętej Katarzyny brakowało właśnie takiej emocji. Połączenie twarzy z końca XVIII wieku z ciałem z początku XVI stulecia dało postać, której nie da się przypisać do jednej epoki ani jednego stylu malarskiego.
Kolorowa kserokopiarka pomogła połączyć dwa obrazy w jedną postać
Craig korzystał z kolorowej kserokopiarki, która pozwalała mu powiększać i pomniejszać wycinane fragmenty oraz zmieniać ich barwy. Dopasowywał odcień twarzy Greuze’a do sylwetki zaczerpniętej z Rafaela, aż granica między dwoma źródłami przestała być oczywista. Kosmiczne tło znalazł w starej encyklopedii dla dzieci lub publikacji określanej jako „book of knowledge”, a gwiazdę w reklamie whiskey, w której kieliszki ustawiono na gwiazdach. Drobny element widoczny przy styku postaci i gwiazdy był pierwotnie nóżką kieliszka koktajlowego. Artysta nie chciał, by kolaż wyglądał jak fotomontaż z widocznymi krawędziami papieru. Zależało mu na obrazie przypominającym odnalezioną po latach ilustrację z dawnej książki. Dlatego kobieta z okładki „Mellon Collie and the Infinite Sadness” sprawia wrażenie jednej postaci, choć powstała z fragmentów obrazów Rafaela i Greuze’a, reklamy alkoholu oraz starych druków.
16
