Natalia Grosiak trochę niecenzuralnie, lecz bardzo czule śpiewa... „Odpie... się od siebie”

W centrum nie ma tu efektownej historii, tylko coś znacznie bardziej kruchego: relacja z samą sobą, z własnymi emocjami, frustracjami i tym wszystkim, co przez lata bywało spychane na bok.

„Czule mówię” siedzi we mnie już od wielu lat – mówi Natalia Grosiak. – Szukałam tylko melodii, żeby wyrazić to, co we mnie i pewnie w wielu, nie tylko kobietach, ale ludziach, mężczyznach, ale też dzieciach. 

W tym sensie „Czule mówię” nie jest tylko osobistym wyznaniem. To piosenka o napięciu, które zna wielu - o surowości wobec siebie, o braku czułości dla własnych słabości, o wewnętrznym głosie, który częściej osądza, niż wspiera.

W tym sensie „Czule mówię” nie jest tylko osobistym wyznaniem. To piosenka o napięciu, które zna wielu - o surowości wobec siebie, o braku czułości dla własnych słabości, o wewnętrznym głosie, który częściej osądza, niż wspiera. 

"Bardzo długo nie dawałam sobie samej dojść do głosu z moimi emocjami, z moimi frustracjami, z moimi kompleksami – dodaje Natalia. – Nie miałam dla siebie litości i bardzo, bardzo siebie surowo oceniałam. W tym momencie puszczam to. Przeszłam przed lustrem i wobec siebie, swoich emocji i w ogóle tego, jaka jestem, puszczam sobie. I biorę siebie taką, jaką jestem".

Nowy singiel rozwija kierunek, który Natalia wyznaczyła już wcześniej w swoich solowych piosenkach – „Jesteś piękny”, „Pod wodą”, „Koreańskie seriale” i „Zimno Ciepło”. Tam również była bliskość, tęsknota, próba nazwania tego, co trudne. „Czule mówię” idzie jednak jeszcze głębiej - nie zatrzymuje się na opisie emocji, tylko przynosi coś w rodzaju wewnętrznej ulgi. 

Natalia Grosiak, wokalistka, autorka tekstów i jedna z najważniejszych postaci polskiej sceny muzycznej. Znana jest z niepowtarzalnej barwy głosu, wyrazistych interpretacji i emocjonalnej autentyczności, dzięki którym od lat buduje z publicznością wyjątkowo bliską relację. Jako liderka Mikromusic potrafi łączyć intymność z sceniczną swobodą, a w swoich tekstach porusza się pomiędzy subtelną poezją a bardzo bezpośrednim komentarzem do rzeczywistości.