W 1994 roku Layne Staley był już bardzo dobrze znany opinii publicznej. To on właśnie stał na czele i był głosem formacji ikonicznej dla tych czasów, Alice in Chains. Formacja miała w tym okresie na koncie już dwa studyjne albumy - Facelift i Dirt, oba uznawane obecnie za kultowe, jedne z definiujących dla muzyki grunge.
Niestety, Layne szybko przekonał się o tym, czym są cienie sławy. W szczycie kariery zaczął on zmagać się z poważnym, wyniszczającym wręcz uzależnieniem od substancji psychoaktywnych. Szpony nałogu dotknęły w tym czasie także Mike'a McCready'ego z Pearl Jam. W 1994 roku gitarzysta wziął udział w odwyku, a podczas pobytu w klinice w Minnesocie poznał basistę Johna Bakera Saundersa. Po opuszczeniu placówki Panowie udali się do Seattle, gdzie podjęli decyzję o założeniu wspólnego zespołu. McCready chciał w nim mieć coś w rodzaju antidotum na problemy z używkami - pomyślał, że w podobny sposób projekt może podziałać na jego przyjaciela, właśnie Staleya. Zaproponował mu więc dołączenie do składu, który tworzyli już wtedy nie tylko on i Saunders, ale także perkusista Barrett Martin, który miał doświadczenie gry w ikonicznym The Screaming Trees.
Szybki debiut
Kapela nie miała jeszcze żadnej piosenki, gdy Mike już zabookował dla niej pierwszy koncert. Ten miał miejsce w Crocodile Cafe 12 października 1994 roku. Już na nim wybrzmiał utwór Artificial Red. Już miesiąc później formacja, wtedy jeszcze jako The Gacy Bunch, zagrała kolejne pokazy.
Z biegiem zdobywania popularności muzycy zdecydowali zacząć działać oficjalnie i przyjęli nazwę Mad Seasons. Zimą 1994 roku grupa zamknęła się w studiu Bad Animals w Seattle, którego współwłaścicielką była Ann Wilson z grupy Heart. Jako producent na miejscu pojawił się Brett Eliason, który na własne oczy przyglądał się niezwykle spontanicznym nagraniom. Sam McCready wspomina, że cały materiał, który trafił na album Above powstał w zaledwie tydzień.
Layne wystąpił na krążku nie tylko jako wokalista, ale także autor tekstów. Te, bez większych zaskoczeń, odnosiły się do jego uzależnienia, walki z nim i innych problemów osobistych. To Staley także zaprojektował oprawę graficzną płyty, w tym jej charakterystyczną okładkę.
Above, czyli jedyny album Mad Seasons, ukazał się 14 marca 1995 roku. Wydawnictwo zebrało bardzo pozytywne recenzje, dotarło także do 24. pozycji na liście "Billboard 200" w Stanach Zjednoczonych. Jeszcze w tym samym roku muzycy zawiesili działalność grupy, aby skupić się na macierzystych formacjach. Choć w 1997 roku podjęto próbę reaktywacji, to nie był już do tego zdolny wokalista. W tym czasie stan jego zdrowia ze względu na pogłębiające się uzależnienie był coraz gorszy. Layne Staley zmarł ostatecznie 5 kwietnia 2002 roku w wieku 34 lat. Powodem było przedawkowanie tzw. "speedball", czyli mieszanki heroiny i kokainy. Zwłoki Staleya odnaleziono dwa tygodnie po jego śmierci.
6
