Po wydaniu kolejno w 1983 i 1984 roku dwóch pierwszych swoich płyt: Kill 'Em All i Ride the Lightning, Metallica chciała zrobić jeszcze większe wrażenie na opinii publicznej. Nie idąc śladem poprzednich okresów nagrań, grupa dopiero wraz z początkiem września 1985 roku przystąpiła do prac nad nowym materiałem.
Od samego początku było wiadomo, że nie może być banalnie. Tyczyło się to w równym stopniu warstwy muzycznej, jak i tekstowej. Grupa postanowiła nagrać mniej kompozycji, a dopracować je, aby były one z najwyższej półki - majestatyczne, pełne dynamiki, a przy tym w niezwykle precyzyjny sposób zaaranżowane. Tym samym otrzymaliśmy zaledwie osiem kompozycji, ale najkrótsza z tego grona trwa 5 minut i 13 sekund i jest to otwierające całość Battery. Najdłuższym utworem jest tytułowe Master of Puppets i tylko on przewyższa czasowo instrumentalną, absolutnie legendarną kompozycję Orion.
Literackie odniesienia na "Master of Puppets" Metalliki
Szczególne przywiązanie do warstwy muzycznej to jedno, ale równie dużą uwagę Panowie, a w szczególności James Hetfiled, przyłożyli do strony tekstowej albumu. Tym samym obfituje on w słowa ważne społecznie, mające wymowę polityczną, w większości sprzeciwiające się działaniom wojennym.
W gronie tym nie brak także kompozycji, których teksty mają źródło w literaturze. The Thing That Should Not Be w pewnym stopniu zainspirowane jest opowiadaniem Widmo nad Innsmouth Howarda Phillipsa Lovecrafta, na Master of Puppets jest jednak kawałek, mający jeszcze większy związek z prozą.
Mowa tu o Welcome Home (Sanitarium), który zamyka pierwszą stronę płyty. Warstwa liryczna piosenki ma swoje źródło w legendarnej książce Kena Keseya, Lot nad kukułczym gniazdem. W dziele z 1962 roku autor przedstawia losy mieszkańców szpitala psychiatrycznego, których instytucja pozbawia indywidualizmu. Powieść stanowi metaforę uwięzienia człowieka przez system i jego tęsknotę za wolnością. To właśnie ta historia zainspirowała Hetfielda do napisania muzycznego stadium opowieści o szaleństwie. Co ciekawe, wzbudziła ona zainteresowanie nawet filozofów - jeden z esejów w książce Metallica and Philosophy: A Crash Course in Brain Surgery poświęcił jej filozof William Irwin.
