"Gdzie ulice nie mają nazw". U2 i mordercza praca nad "Where the Streets Have No Name"
Płyta "The Joshua Tree" z 9 marca 1987 roku to dla wielu fanów rocka absolutny fundament gatunku. Jednak to, co słyszymy w głośnikach jako potężny i płynny hymn, w studio nagraniowym było źródłem gigantycznych problemów. Utwór otwierający album, czyli "Where the Streets Have No Name", powstawał w bólach, które niemal doprowadziły do rozpadu sesji nagraniowej. Największym kłopotem okazała się skomplikowana struktura piosenki, w tym zmiany metrum oraz trudne przejścia między nastrojowym wstępem a dynamicznym riffem The Edge’a. Zespół spędził nad tym jednym utworem około 40% całego czasu zarezerwowanego na nagranie całej płyty.
Brian Eno wyciąga szkolną tablicę i traci cierpliwość do muzyków
Brian Eno i Daniel Lanois, którzy produkowali materiał, czuli coraz większą bezradność. Kapela nie potrafiła zagrać piosenki z odpowiednią energią, gubiąc się w kolejnych poprawkach. Eno, znany ze swoich niekonwencjonalnych metod, postanowił zadziałać jak nauczyciel w szkole. Przyniósł do studia wielką tablicę, na której rozpisał akordy i podczas nagrywania stał przed muzykami ze wskaźnikiem, pokazując im palcem, kiedy dokładnie mają przejść do kolejnej sekcji. Mimo to nagranie wciąż nie brzmiało dobrze i przypominało "Frankensteina" złożonego z setek drobnych dokrętek i cięć taśmy, co zupełnie zabiło naturalny klimat utworu.
Pat McCarthy rzuca się na magnetofon, by powstrzymać Briana Eno
Frustracja Briana Eno osiągnęła punkt krytyczny, gdy uznał, że jedynym ratunkiem jest tak zwana kreatywna destrukcja. Producent doszedł do wniosku, że jeśli skasuje dotychczasowe efekty pracy, zmusi U2 do zagrania wszystkiego od nowa, na żywo i bez oglądania się na wcześniejsze błędy. Pewnego dnia, gdy muzyków nie było w reżyserce, Eno nakazał operatorowi taśm przygotowanie maszyny do nagrywania na pusto na istniejącym już materiale. Pat McCarthy, który dopiero zaczynał karierę w branży, stanął przed najtrudniejszą decyzją w życiu i odmówił wykonania polecenia mistrza. Doszło do sceny, którą świadkowie zapamiętali jako dramatyczne starcie dwóch wizji pracy w studiu.
Gdy Brian próbował sam nacisnąć przycisk kasowania, Pat McCarthy dosłownie rzucił się przed maszynę wielośladową. Zasłonił ją własnym ciałem i powiedział, że aby to zrobić, Eno będzie musiał go najpierw pobić i odciągnąć siłą – opisał sytuację Daniel Lanois w jednym z wywiadów
To zdecydowane zachowanie ostudziło zapał producenta i uratowało wielomiesięczną pracę zespołu. Choć Eno działał w sposób przerażająco spokojny i chłodny, jego plan fizycznego usunięcia taśmy matki był całkowicie realny. Dopiero po latach członkowie U2 dowiedzieli się, jak blisko było od całkowitego zniszczenia ich najnowszego nagrania.
Steve Lillywhite ratuje sytuację i tworzy światowy hit
Ostatecznie do akcji wkroczył Steve Lillywhite, który wcześniej pracował przy pierwszych trzech płytach zespołu. Miał on świeże spojrzenie na materiał i zdołał w końcu zmiksować utwór, nadając mu potężny, przestrzenny szlif, który znamy z radia. Kultowe intro, oparte na brzmieniu organów i narastającym gitarowym echo, zostało fizycznie doklejone do rockowej części przy użyciu nożyka i taśmy klejącej. Po latach Bono przyznał, że choć zachowanie Briana Eno było drastyczne, to producent miał sporo racji. Skasowanie wadliwego nagrania mogło oszczędzić im tygodni męczarni, bo zmusiłoby kapelę do szybszego znalezienia właściwego rytmu.
Pracownik studia, który postawił się legendzie
Historia "Where the Streets Have No Name" pokazuje, że w procesie tworzenia wielkiej sztuki czasem najważniejszy okazuje się zwykły zdrowy rozsąsdek. Gdyby nie odważna postawa młodego asystenta, jedna z najważniejszych piosenek w historii rocka mogłaby nigdy nie ujrzeć światła dziennego w znanej nam formie. Co ciekawe, Pat McCarthy po tym incydencie nie tylko nie stracił pracy, ale zyskał ogromny szacunek w branży. W kolejnych dekadach został cenionym producentem, który współpracował między innymi z grupą R.E.M. przy ich największych sukcesach w latach 90. XX wieku.
Galeria: Bono wskazał 7 utworów, które zmieniły świat. Muzyk ma jednego, najważniejszego idola
8
