Nowy rozdział został wypatrzony przez mediewistę Grigorija Kessela. Wykonywał on fotografie w świetle ultrafioletowym bezcennych manuskryptów w Bibliotece Watykańskiej. Dzięki tej metodzie naukowcy starają się odszukać zakryte treści, które kiedyś zostały zapisane na pergaminach, a potem wymazanie i na nich powstały nowe. Zdarzało się to często z powodu dość ograniczonych zasobów przyborów i materiałów do zapisywania. Nadpisane w ten sposób dokumenty mają swoją nazwę, to palimpsesty.
W ramach międzynarodowego projektu badawczego Sinai Palimpsest Project naukowcy wykonują bardzo dokładne zdjęcia bezcennych skarbów piśmiennictwa z czasów od IV do XII wieku. Dzięki wykorzystaniu ultrafioletu mogą dostrzec ślady tego, co kiedyś widniało na pergaminach. W ten sposób udało się już przeanalizować 74 manuskrypty, a wśród nich prawdziwy skarb pośród skarbów: „Codex Sinaiticus” zawierający jedno z najstarszych i najlepiej zachowanych tłumaczeń Nowego Testamentu.
Tłumaczenie na język grecki, napisane w III wieku i następnie skopiowane w VI wieku, jeszcze nie zostało upublicznione. Według badaczy może rzucić nowe światło nie tylko na treść fundamentów chrześcijaństwa ale także na dzieje tłumaczenia świętych tekstów, gdzie każde słowo ma ogromne znaczenie.
