Termin Face Value nie był pierwszy wyborem na tytuł płyty. Collins rozważał także zwroty "Interiors" i "Exposure".

Wiadomo o co najmniej czterech utworach, stworzonych podczas sesji do Face Value, które nie trafiły na płytę - świat poznał je jednak przy innych różnych okazjach. Kompozycje Misunderstanding oraz Please Don't Ask trafiły na płytę Duke Genesis. Piosenkę How Can You Just Sit There świat poznał jako Against All Odds (Take a Look at Me Now), a Don't Lose My Number trafił na trzeci solowy album Collinsa No Jacket Required z 1985 roku.

Gościnnie w sesjach nagraniowych do płyty wziął udział m.in. Eric Clapton. Grę słynnego gitarzysty słychać w utworach The Roof Is Leaking i If Leaving Me Is Easy.

Wokół najbardziej znanego utworu z płyty, In the Air Tonight, narosła zaskakująca miejska legenda. Pojawiła się opowieść, jakoby kompozycja opowiadała o sytuacji obserwowania przez dwie osoby: jedną bliżej niezidentyfikowaną i samego Collinsa, topiącej się osoby. Nieznany bohater liryczny miał być stosunkowo blisko potrzebującego, ale nie zdecydował się mu pomóc, podczas gdy bębniarz miał widzieć całą sytuację, ale być za daleko, aby zareagować. Perkusista od lat zaprzecza tej historii mówiąc, że sam nie jest w stanie do końca wyjaśnić, o czym jest In the Air Tonight, faktem jednak jest, że kompozycja powstała w czasie, gdy przechodził przez trudny i bolesny rozwód.