Kolejne rockowe biografie do przejęcia w Kultowej Godzinie!


Dariusz Król


29.02.2016 (15:25)


W tym tygodniu w Kultowej Godzinie Eski ROCK mamy dla dwie Was wyjątkowe biografie - Faith No More i Scotta Iana z Anthrax !!!




I’m the Man nie jest kolejną typową autobiografią gwiazdy rocka. Mimo że Scott Ian w zawrotnym tempie i z dużą dozą poczucia humoru opowiada o swoim udziale w wielu zabawnych sytuacjach, jak choćby o swoich doświadczeniach z narkotykami czy o szalonym imprezowaniu, książka skupia się jednak i w odświeżający, drobiazgowy sposób opowiada o muzyce, a zwłaszcza o muzyce Anthraxu, jednego z zespołów tzw. Wielkiej Czwórki – obok Metalliki, Megadeth i Slayera.
To opowieść o tym, jak udało im się zmienić bieg ciężkiej muzyki, kierując go z dala od hair metalu lat 80., a to głównie za sprawą ciężkiej pracy, woli i wytrwałości. Pełen energii i pasji, miłośnik komiksów i żywiołowości na scenie, ale i oddany mąż i ojciec ma co opowiadać. A fani znajdą tu szczere, bez lukrowania opowieści zza kulis nie tylko Anthraxu, ale i całej sceny metalowej. Oto zdumiewająca opowieść utalentowanego łysego gościa z kozią bródką.




O autorze:
Maciej Krzywiński – wprawdzie młodszy od Faith No More, ale za to może się szczycić, że przyszedł na świat w roku płytowego debiutu Slayer. Choć formalną edukację zakończył rozprawą o kiczu w muzyce rockowej, to nie przeszkadza mu to od kilkunastu lat publikować teksty skoncentrowane głównie na tematyce rocka właśnie, nie tylko kiczowatego. Do tej pory ukazało się kilkaset jego recenzji płyt, książek i koncertów, a także felietonów. Przeprowadził ponadto wywiady z setkami muzyków – od Sasa do Lasa. Począwszy od Tercetu Egzotycznego, poprzez Peję, na Morbid Angel skończywszy. Współpracował bądź współpracuje – między innymi – z Independent.pl, „Mega Sin”, Kroniką Miasta Poznania, „Metal Hammer” oraz „Musick Magazine”.


O książce:
Klawiszowiec Faith No More, Roddy Bottum, powiedział kiedyś, że przyszło mu grać w bardzo dziwnym zespole. Wcale się nie krygował. Nie kpił. Nie robił sobie jaj. Autentycznie nie mógł nadziwić się, jak dziwnemu przedsięwzięciu poświęcił ponad dwie dekady swojego życia.

Dziwny jest zespół, który nigdy nie miał zamiaru dopasować się do oczekiwań świata. A może dziwny jest świat, który czasem nie nadążał za zwrotami akcji dyktowanymi przez Faith No More?

Dziwny jest zespół, którego członkowie przez długie lata za sobą nie przepadali. A mimo to nagrywali w takiej konfiguracji muzykę, która bawi i straszy. A także dziwi.

Dziwny jest zespół, którego wokalista nie chce pić piwa, bo woli je… nosić. Nie dźwigać skrzynki, tylko nosić jak, na przykład, koszulę.

Dziwny jest zespół, który postanawia promować pierwszy od osiemnastu lat album piosenką, której tytuł radiowcom z trudem przechodzi przez usta. A polskie tłumaczenie tego tytułu może przyprawić Ryszarda Nowaka o zawał.

Dziwny jest zespół, który nie ma oporów, by piosenkę o ekskrementach śpiewać w scenerii złożonej ze świeżych kwiatów.

Dziwny jest zespół, który lubi irytować słuchaczy, którzy przyszli na jego koncert.

Ale – jak ujął to Joker w filmie „Mroczny rycerz” – „Co cię nie zabija, czyni cię dziwniejszym”. „Królowie życia (i inne nadużycia)” to książka o tym, jak Faith No More nie dali się zabić.


NAJNOWSZE HITY w eskarock.pl

  • zdjęcie Lights Out
  • zdjęcie Goodbye Angels
  • zdjęcie You're In Love With A Psycho
  • zdjęcie Wiosna
  • zdjęcie All I Got Is You
  • zdjęcie Flammable
  • zdjęcie Reverend
  • zdjęcie Cold Cold Cold
  • zdjęcie Help
  • zdjęcie Heavy
  • zdjęcie Believer
  • zdjęcie Where's The Revolution
  • zdjęcie Feed The Machine
  • zdjęcie Castle On The Hill
  • zdjęcie Outside
  • zdjęcie Ride 'Em On Down
  • zdjęcie Atlas, Rise!
  • zdjęcie Still Breathing
  • zdjęcie Nadzy na Mróz
  • zdjęcie Snow Cats
  • zdjęcie Time For Bedlam