ESKA ROCK

Kult – polska formacja muzyczna założona w 1982 roku w Warszawie przez Kazika Staszewskiego i Piotra Wieteskę, na bazie kapeli Novelty Poland. Twórczość zespołu oparta jest na punku i nowej fali, a także elementach rocka psychodelicznego i jazzu.

W skład zespołu wchodzą: Kazimierz Staszewski – teksty, śpiew, saksofon (1982-nadal), Piotr Morawiec – gitara (1982; 1983-1987; 1988-1989; 1989-nadal), Janusz Grudziński – instrumenty klawiszowe, gitara, wiolonczela, wibrafon (1982-1987; 1989-1998; 1999-nadal), Ireneusz Wereński – gitara basowa (1986-nadal), Tomasz Goehs – perkusja (1998-nadal), Janusz Zdunek – trąbka (1998-nadal), Tomasz Glazik – saksofon tenorowy (2003-nadal), Wojciech Jabłoński – gitara (2008-nadal), Jarosław Ważny – puzon (2008-nadal).

Pierwszy koncert Kultu odbył się w lipcu 1982 roku w warszawskim klubie Remont. Grupa gra rocka alternatywnego. Charakterystycznym i rozpoznawalnym elementem są klawisze i sekcja dęta, a także głos Kazika i jego prowokacyjne teksty, w których komentuje otaczającą go rzeczywistość.

Kult uwielbiany jest przez fanów za świetną atmosferę na koncertach oraz niekonwencjonalne przesłanie piosenek. Pierwsze teksty były odzwierciedleniem zainteresowania Staszewskiego i pozostałych członków zespołu Biblią (Piotr Wieteska był Świadkiem Jehowy). Utwory Kultu rozprawiały się z systemem socjalistycznym i absurdami aparatu państwowego, Kościoła katolickiego i narodowych tradycji. Pierwszy album zatytułowany „Kult” wydali we wrześniu 1986 roku. Najbardziej znane utwory z tej płyty to „Krew Boga”, „O Ani” czy „Wspaniała nowina”. Grupa zmagała się w tym czasie z cenzurą, która nie dopuszczała do publikacji wielu propozycji zespołu. W latach 90. teksty Kultu nadal oceniały polską rzeczywistość, tym razem uderzając w nowy system pseudodemokratów, klerykałów i wielkich korporacji finansowych.

Do najbardziej znanych utworów Kultu należą: "Polska", "Celina", "Baranek", "Gdy nie ma dzieci" Kult do dzisiaj jest ważnym zespołem na polskiej scenie muzycznej, którego teksty i muzyka słuchane są przez kolejne już pokolenie młodych ludzi. Utwory napisane 20 lat nadal pozostają aktualne i traktowane w kategoriach hymnu gniewnego pokolenia. Z pewnością dzięki przeplatającym się gniewem z radością, frustracją ze szczęściem, sensem życia z bezsensem.